bueltan

Beti itxaroten zuen momentu hori. Ondorio horretara iritxia zen denbora guzti haren ondoren. Agurra zuen gustokoen, bera agurtzeko momentua zen haren ezpainak gertuen, sakonen, egiago nabaritzen zituenean. Eta desiratzen egoten zen noiz agurtu. Horretara heldu behar ere. Orduraino bozetoak ez baitziren, esku luzapenak, gehiegi jota hiru segundu t'erditako iraupeneko kontaktu zuzena, azaletik azalera. Begirada zuzen eta zeharkakoak, konplizitate zirriborroak. Laztan bat agian interpreta liteke. Maitasun klase bat. Desira punttu bat hitz horietan. Baina agurrean, begirada lehenengo, aurreko urduritasuna, ezpainak bustitzea, besarkada, muxua eta irribarrea, azkeneko buelta ematea. Hori bai gustagarria, betegarria. Neurri batetan. Honetara heldu izana ere. Baina hala izaten zen azkenaldian. Agurra zuen gustokoen, eta desiratzen zuen agurra, despedida, laster arte, bihar ikusiko, ondoloin, gerarte, denak zituen praktikatu, denak dastatu. Behin eta berriro agurtuko luke ordea arratsalde batez, ala gauez, hala, betikoz.